Birçok kimse tarafından çeşitli tarifleri yapılan şiirin, herkes tarafından kabul edilen bir tarifi bulunmamaktadır. Bu nedenle şiir, tarifini yapn kimselere göre farklı bir yönüyle karşımıza çıkmaktadır. Herkesin üzerinde mutabık kalacağı bir tarif, şiirin kendi özünü, anlamını ya da varoluş nedenini ortadan kaldırmak olacaktır. Şiir dört duvarla sınırlanacak bir obje veya nesne değildir. Şiir hayaller dünyasına olduğu kadar hayal ötesine uzanan, akıl ve mantığın sınırlamalarına aldırmayan bir süreçtir. Şair hayallerini kullanmak suretiyle, aklına estiği anda kendisine özel mükemmel bir dünya kurar ve oradan seslenir, kendisine hayranlıkla bakan insanlara. Olmazları olur, düşünülmezleri düşünülür hale getirir. Şair bakan değil, baktığını gören, hem de başkalarının görmediklerini gören kimsedir. Bütün bunları yaparken kelimelerin sihrinden yararlanır. Az söz ile çok şey anlatır. Farklı şekilde anlatır.